→ ملکالشعرا بهارملکالشعرا بهار
ملکالشعرا بهار
قطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۴۱ - لشکر منهزمبه کشتزار نگه کن که در برابر باد←شمارهٔ ۴۲ - ونیزشد سیهپوش از غم مرگ صبا بدرالملوک←شمارهٔ ۴۳ - هدیهٔ دوست در زندانحضرت سالار بهر مرغ گرفتار←شمارهٔ ۴۴ - قول و غزلادیبالممالک ز طبع شکرزا←شمارهٔ ۴۵ - پافشاری میخپافشاری و استقامت میخ←شمارهٔ ۴۶ - بدان و بگویسخن چو گویی سنجیده گوی در مجلس←شمارهٔ ۴۷ - ماده تاریخ مرگ صباصبا روزی که عصرش کرد سکته←شمارهٔ ۴۸دل موری میازار ار چه خرد است←شمارهٔ ۴۹ - طلب آمرزشعمری به باد رفت و به جا ماند این کتاب←شمارهٔ ۵۰ - قطعهدر خوردن بشر خاک از بس که حرص دارد←شمارهٔ ۵۱ - در هجو مردی کوسج و کچلبه پوز این مجیدک ریش گویی←شمارهٔ ۵۲ - غم وطننه هرکه درد دیار و غم وطن دارد←شمارهٔ ۵۳ - تاریخ وفات «مستغنی» دانشمند افغانآه کامسال آسمان در خطهٔ افغان زمین←شمارهٔ ۵۴ - قطعهٔ هندیبنگر برنج را که به چندین حقارتش←شمارهٔ ۵۵ - خیرات محمدیدر عهد شهنشه خردمند←شمارهٔ ۵۶ - در مرثیهٔ عشقیوه که عشقی در صباح زندگی←شمارهٔ ۵۷ - قوهٔ برق و کهرباسالها در فرنگ می گفتند←شمارهٔ ۵۸ - در مذمت خاموشخمشمنشین و چون مردم سخنگوی←شمارهٔ ۵۹ - جای زحمتبیزحمت و دردسر چه جاییست←شمارهٔ ۶۰ - بد مکنبد نکند هیچ کس به مردم و هم نیز←شمارهٔ ۶۱ - جایزهٔ جواب دماوندیهبگفتم چامهای بهر دماوند←شمارهٔ ۶۲ - حسب حالشه شبهه نمود درحق من←شمارهٔ ۶۳ - تاریخ بنای دبیرستان پهلوی در شهر بابلدر زمان پهلوی شاهنشه ایران، کزو←شمارهٔ ۶۴ - از یک مضمون عربیچون همه درکینه با من چرخ نیلیرنگ شد←شمارهٔ ۶۵ - اشک غمحسین دانش آن سرخیل ابرار←شمارهٔ ۶۶ - بهار و تیمورتاشصدر اعظم حضرت تیمورتاش←شمارهٔ ۶۷ - صبر و ثباتمرد باید که ز گشت فلک و اختر←شمارهٔ ۶۸ - به یادگار در دفتر یکی از دوستان نوشته شدچه یادگار نویسم من اندرین دفتر←شمارهٔ ۶۹ - مطایبهبهر بهار بازو و کون و کفل نماند←شمارهٔ ۷۰ - این هم نماندنماند درد و درمان هم نماند←شمارهٔ ۷۱ - به مناسبت کوتاه کردن زنان گیسوان خود راشنیدم در امریکا گروهی←شمارهٔ ۷۲ - در هجو یکی از زنهای تهرانهر شب میان خانه افسر زن ...←شمارهٔ ۷۳ - نور مخفیدانشوران غرب نمودند اختراع←شمارهٔ ۷۴ - خون ناحق!باد صبا خوش است شهیدان رشت را←شمارهٔ ۷۵ - قطعهآسمان با کسی وفا نکند←شمارهٔ ۷۶ - غولبنگر آن غول راکز هول او←شمارهٔ ۷۷ - از ما چه میخواهند؟به حیرتم که اجانب ز ما چه میخواهند؟←شمارهٔ ۷۸ - زبان سرخدرست گوی و به هنگام گوی و نیکوگوی←شمارهٔ ۷۹بنگر بدان درخش که با قوت شمال←شمارهٔ ۸۰ - در مرگ پرویننهفته روی به برگ اندرون گلی محجوب←