→ کمال‌الدین اسماعیلکمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل
قطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۰ - وله ایضاهر آن سعادت کاندر ضمیر افلاکست←شمارهٔ ۸۱ - ایضا؛ لهزان پس که هزار غصّه خورم←شمارهٔ ۸۲ - ایضا لههر که این هر دو قطعه بر خواند←شمارهٔ ۸۳ - وله ایضادوش خر بنده کرد پیشم یاد←شمارهٔ ۸۴ - وله ایضاخواجه از بخل در مسلمانی←شمارهٔ ۸۵ - این قطعه در پشت تقویم نویسد و با ناصرالّدین منگلی نورّالله قبره فرستد.جهان پناها،سال نوت همایون باد←شمارهٔ ۸۶ - وله ایضابزرگوارا ایّام نیک خواه تو باد←شمارهٔ ۸۷ - وله ایضاای بزرگی که در جهان کرم←شمارهٔ ۸۸ - وله ایضاسرفرازا خدای عزّ وجل←شمارهٔ ۸۹ - ایضاً لهتا از این نام ازل برره دل دام نهد←شمارهٔ ۹۰ - ایضا لهای که از عدل تو هر مظلومی←شمارهٔ ۹۱ - ایضا لهکریم طبع سخی دل کسی بود کانعام←شمارهٔ ۹۲ - وله ایضاهمچو ابرست دست خواجه فلان←شمارهٔ ۹۳ - و له ایضاًستم نوردا نزدیک شد در ایّامت←شمارهٔ ۹۴ - ایضاً لهدل که با یادش آشنا گردد←شمارهٔ ۹۵ - ایضا لهخواجۀ خواجگان خطیر الرّین←شمارهٔ ۹۶ - ایضا لهخدایگان اکابر که پادشاه نجوم←شمارهٔ ۹۷ - وله ایضابه عمرهای چنین تیز تاز زود گذر←شمارهٔ ۹۸ - و له ایضاًای بلند اختری که همت تو←شمارهٔ ۹۹ - وله ایضاگرچه در عقل ناپسندیده ست←شمارهٔ ۱۰۰ - وله ایضاگل باز طراوتی دگر دارد←شمارهٔ ۱۰۱ - ایضا لهای آنکه همای همّت تو←شمارهٔ ۱۰۲ - وله ایضاهجا گفتن ار چه پسندیده نبود←شمارهٔ ۱۰۳ - ایضاً لهای کریمی که نفحۀ خلقت←شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضانیک درخط شده ام از قلمت←شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضانکنی رای مردمی هرگز←شمارهٔ ۱۰۶ - ایضاًصدر ملّت که دعا گویی تو←شمارهٔ ۱۰۷ - ایضا لهچون محرّم رسید و عاشورا←شمارهٔ ۱۰۸ - ایضا لهشنیدم که مخدوم اهل هنر←شمارهٔ ۱۰۹ - ایضاً لهزهی ستوده خصالی که با کفایت تو←شمارهٔ ۱۱۰ - وله ایضااینت سردی که این زمستان کرد←شمارهٔ ۱۱۱ - وله ایضاای سخا پیشه یی کامید مرا←شمارهٔ ۱۱۲ - ایضا له فی صفة الفرسصوفی نهاد عادت اسبم تو کّلست←شمارهٔ ۱۱۳ - ایضا لهای صدر روزگار به عهد تو روزگار←شمارهٔ ۱۱۴ - جواب نامهٔ صدر صفی الدّین یزدیبه من رسید مقالی که گر بکوه رسد←شمارهٔ ۱۱۵ - وله ایضاهمیشه نعمت دنیا بسوی آن یا زد←شمارهٔ ۱۱۶ - وله ایضا فی الشّکایةدل مرا چو سپهر از غمی بپردازد←شمارهٔ ۱۱۷ - و له ایضاًای که گر لطف تو فرماندۀ ایّام شود←شمارهٔ ۱۱۸ - وله ایضامژده ای دل که کار دیگر شد←شمارهٔ ۱۱۹ - وله ایضامی کنی دوستیّ دشمن من←