→ کمال خجندیکمال خجندی
کمال خجندی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۴۱طریق عشق میورزی رها کن دین و دنیا را←شمارهٔ ۴۲کردند ید آن زلف و رخ دلهای بی آرام را←شمارهٔ ۴۳کعبه کویش مراد است این دل آواره را←شمارهٔ ۴۴گر به جستن یافت گشتی یار ما←شمارهٔ ۴۵گر بر در او سودمی رخسار گرد آلود را←شمارهٔ ۴۶گر بری چون سر زلف این دل سودایی را←شمارهٔ ۴۷ما را به عشق می کند ارشاد پیر ما←شمارهٔ ۴۸مست عشقم ز خرابات میارید مرا←شمارهٔ ۴۹مکش بر هر دلی تیر و مکش باز از حسد ما را←شمارهٔ ۵۰یار بگزید بی وفایی را←شمارهٔ ۵۱آن رخ نبینم ار نبری زلف پر ز تاب←شمارهٔ ۵۲با رخ آن مه به دعوی کی برآید آفتاب←شمارهٔ ۵۳جانبِ ما خوب می‌آید. که می آید؟ حبیب←شمارهٔ ۵۴چو آفتاب نکند از رخ زمانه نقاب←شمارهٔ ۵۵حال درد خود محب هرگز نگوید با طبیب←شمارهٔ ۵۶دلم از شمع رخت در تب و تابست امشب←شمارهٔ ۵۷دل مقیم کوی جانانست و من اینجا غریب←شمارهٔ ۵۸دوش رسیدم به گوش از لب جانان خطاب←شمارهٔ ۵۹رفتم از دست! من بی سر و پا را دریاب←شمارهٔ ۶۰عنبرست آن دام دل یا مشک ناب←شمارهٔ ۶۱لعل درخشان نگر غیرت یاقوت ناب←شمارهٔ ۶۲مطلع انوار حسن است آن رخ چون آفتاب←شمارهٔ ۶۳من طلب کردم وصالت روز و شب←شمارهٔ ۶۴آبی کجاست کآتش عشقم جگر بسوخت←شمارهٔ ۶۵آنچه از خدای خواست دل بنده باز یافت←شمارهٔ ۶۶آن چشم نیمه مست جهانی خراب ساخت←شمارهٔ ۶۷آن چه روییست که حسن همه عالم با اوست←شمارهٔ ۶۸آن چه مروی است چه خوش رفتاری است←شمارهٔ ۶۹آن رخ از مه خجسته فال تراست←شمارهٔ ۷۰آن سرو که آمد بر ما از چمن کیست←شمارهٔ ۷۱آن شوخ که رفت از بر ما باز کجا رفت←شمارهٔ ۷۲آن گل نو از کدامین بوستان برخاسته است←شمارهٔ ۷۳آن نور دیده یک نظر از من دریغ داشت←شمارهٔ ۷۴آه که از حال من یب ندانست←شمارهٔ ۷۵از آن لب شنیدن حکایت خوش است←شمارهٔ ۷۶از پیش من آن شوخ چه تعجیل کنان رفت←شمارهٔ ۷۷از حال دل به دوست نه امکان گفتن است←شمارهٔ ۷۸از گریه مرا خانه چشم آب گرفته است←شمارهٔ ۷۹از گلستان رخت حسن بتان یک ورق است←شمارهٔ ۸۰امشب ز خیالش سر ما خواب دگر داشت←