→ کمال خجندیکمال خجندی
کمال خجندی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱دی جلوه گری بین که آراست مرا←شمارهٔ ۲قول و غزلی که دل رباید همه را←شمارهٔ ۳گفتم مستی گفت که آری بخدا←شمارهٔ ۴با پسته شیرین تو شکر هیچ است←شمارهٔ ۵با پسته تنگ تو شکر بر هیچ است←شمارهٔ ۶تا کی نبود با دل من تمکینت←شمارهٔ ۷دندان مرا چو درد پنهان بگرفت←شمارهٔ ۸کس خوبتر از تودر جهان ممکن نیست←شمارهٔ ۹در دور زمان لحظه ای آرامش نیست←شمارهٔ ۱۰انسان بمثل آینه باشد بالذات←شمارهٔ ۱۱آن میر که در سماع سوزی دارد←شمارهٔ ۱۲امروز چو شعر هر که در خط کوشد←شمارهٔ ۱۳گر گل نه بخدمتت ز جا برخیزد←شمارهٔ ۱۴گفتم که بده بوسه ای حور نژاد←شمارهٔ ۱۵گفتم که چه ریزد ز لبت گفت قند←شمارهٔ ۱۶یاران چو ورق شکسته ما می‌جویند←شمارهٔ ۱۷گفتم که چه شوم تیغ تو را گفت سپر←شمارهٔ ۱۸گفتم که: به رویت چه کنم؟ گفت: نظر←شمارهٔ ۱۹گفتم روزم گفت بدین روز مناز←شمارهٔ ۲۰خط تو که خوانند خط ریحانش←شمارهٔ ۲۱ای یار لطیف دلستان نازک←شمارهٔ ۲۲بر گوش رسد همی نوا خوانی دل←شمارهٔ ۲۳ای سرو اگر ترا چو طوبی خوانیم←شمارهٔ ۲۴ای مالک روح از چه ترسی ز عدم←شمارهٔ ۲۵شمعی که به رخسار نکو بودی گرم←شمارهٔ ۲۶کی باشد ازین تنگ برون آمدنم←شمارهٔ ۲۷هرگز نکشیدم آن سر زلف بخم←شمارهٔ ۲۸تا فکرت من نهاد بنیان سخن←شمارهٔ ۲۹دی از سر اسب ای قمر خانه نشین←شمارهٔ ۳۰گفتم بچه ماند مژه ات گفت سنان←شمارهٔ ۳۱گفتم چه خورم در طلبت؟ گفت که خون←شمارهٔ ۳۲گفتم که چه خواهی که دهم گفت که جان←شمارهٔ ۳۳در ملک وجودم بجز از دوست مجو←شمارهٔ ۳۴گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه←شمارهٔ ۳۵ما روی تو بینیم نبینیم به ماه←شمارهٔ ۳۶ای آیت کارگاه صنع صمدی←شمارهٔ ۳۷ای آنکه تویی سوار در هر هنری←شمارهٔ ۳۸ای گشته تو مشهور به شیرین سخنی←شمارهٔ ۳۹با قامتت ای لاله رخ سوسن بوی←شمارهٔ ۴۰زلف تو که داشت عادت دل شکنی←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←