→ دیوان اشعارفرخی سیستانی
فرخی سیستانی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱بگرستم زار پیش آن کام و هوا←شمارهٔ ۲پیوسته همی جفا نمایی تو مرا←شمارهٔ ۳گفتم رخ تو بهار خندان منست←شمارهٔ ۴این مشک سیه که یار را بالینست←شمارهٔ ۵آن مشک سیه که با سمن پیوسته ست←شمارهٔ ۶دانم که دلم به مهر تو خُرسندست←شمارهٔ ۷این کار نگر که از تو امروز مراست←شمارهٔ ۸غم دیدم از آن کس که مرا می باید←شمارهٔ ۹پیوسته مرا همی نمایی بیداد←شمارهٔ ۱۰هر روز کمان گوشه تو بگراید←شمارهٔ ۱۱از زلف تو بوی عنبر و بان آید←شمارهٔ ۱۲صد ره گفتم که با من از عهد مخند←شمارهٔ ۱۳گفتم که مرا زغم به سه بوسه بخر←شمارهٔ ۱۴گویند گرفت یار تو یار دگر←شمارهٔ ۱۵چون با یاران خشم کنی جان پدر←شمارهٔ ۱۶ای ساده گل و ساده می و ساده شکر←شمارهٔ ۱۷گفتم: که بیا وعده دوشینه بیار←شمارهٔ ۱۸ای گلبن نو رسیده در باغ بهار←شمارهٔ ۱۹یک خانه بتانند به جای اندر خور←شمارهٔ ۲۰زلف و خط آن سرو قد سیمین بر←شمارهٔ ۲۱صد بار ز من شنیده بودی کم و بیش←شمارهٔ ۲۲تا با تو به صلح گشتم ای مایه جنگ←شمارهٔ ۲۳یاری بودی سخت بآیین و بسنگ←شمارهٔ ۲۴یا ما سر خصم را بکوبیم به سنگ←شمارهٔ ۲۵هر چند که از تو بوسه یابم گه بام←شمارهٔ ۲۶گر خواسته ای تو از پی خواسته ایم←شمارهٔ ۲۷آن روز چه بد که با قضا یار شدم←شمارهٔ ۲۸تا در طلب دوست همی بشتابم←شمارهٔ ۲۹جستم همه ساله ای پسر کام تو من←شمارهٔ ۳۰گویند که معشوق تو زشتست و سیاه←شمارهٔ ۳۱خط آوردی رواست بر روی چو ماه←شمارهٔ ۳۲با من چو گل شکفته باشی گه گه←شمارهٔ ۳۳ای دوست به یک سخن ز من بگریزی←شمارهٔ ۳۴ای دوست مرا دید همی نتوانی←شمارهٔ ۳۵ای دوست تر، از دو دیده و بینایی←شمارهٔ ۳۶از بهر خدای اگر تویی سرو سرای←