→ دیوان اشعارخاقانی
خاقانی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
رباعی شمارهٔ ۱بی زحمت تو با تو وصالی است مرا←رباعی شمارهٔ ۲غم کرد ریاضِ جان، مه و سال مرا←رباعی شمارهٔ ۳دل خاصِ تو و من، تنِ تنها اینجا←رباعی شمارهٔ ۴ای دوست غم تو سر به سر سوخت مرا←رباعی شمارهٔ ۵عشق تو بکشت عالم و عامی را←رباعی شمارهٔ ۶می‌ساخت چو صبح لاله‌گون رنگ هوا←رباعی شمارهٔ ۷عیسی‌لب و آفتاب‌روئی پسرا←رباعی شمارهٔ ۸ای تیر هنر صهیل و برجیس لقا←رباعی شمارهٔ ۹پذرفت سه بوس از لب شیرین ما را←رباعی شمارهٔ ۱۰ای دوست اگر صاحب فقری و فنا←رباعی شمارهٔ ۱۱از من شب هجر می‌بپرسید حباب←رباعی شمارهٔ ۱۲سنگ اندر بر بسی دویدیم چو آب←رباعی شمارهٔ ۱۳بختی دارم چو چشم خسرو همه خواب←رباعی شمارهٔ ۱۴ای تیغ تو آب روشن و آتش ناب←رباعی شمارهٔ ۱۵خاقانی را ز بس که بوسید آن لب←رباعی شمارهٔ ۱۶طوطی‌دم دینارنشان است آن لب←رباعی شمارهٔ ۱۷گر من به وفای عشق آن حورنسب←رباعی شمارهٔ ۱۸از عشق بهار و بلبل و جام طرب←رباعی شمارهٔ ۱۹آمد به چمن مرغ صراحی به شغب←رباعی شمارهٔ ۲۰خاقانی اگرچه در سخن مردوَش است←رباعی شمارهٔ ۲۱خاقانی اگر ز راحتت رنگی نیست←رباعی شمارهٔ ۲۲گم شد دل خاقانی و جان بر دویَک است←رباعی شمارهٔ ۲۳آب جگرم به آتش غم برخاست←رباعی شمارهٔ ۲۴خاقانی اگر نقش دلت داغ یکی است←رباعی شمارهٔ ۲۵ای گوهر گم‌بوده کجا جوئیمت←رباعی شمارهٔ ۲۶کس از رخ چون ماه تو بر برنگرفت←رباعی شمارهٔ ۲۷دستی که گرفتی سر آن زلف چو شَست←رباعی شمارهٔ ۲۸خاقانی از آن ریزشِ همّت که تو راست←رباعی شمارهٔ ۲۹کرمی که چو زاهدان خورد برگ درخت←رباعی شمارهٔ ۳۰چه آتش و چه خیانت از روی صفات←رباعی شمارهٔ ۳۱از فیض خیالت چمن سینه شکفت←رباعی شمارهٔ ۳۲گر عهد جوانی چو فلک سرکش نیست←رباعی شمارهٔ ۳۳زنّار خطی عید مسیحا رویت←رباعی شمارهٔ ۳۴در غصه مرا جمله جوانی بگذشت←رباعی شمارهٔ ۳۵در ظاهر اگر دست نظر کوتاه است←رباعی شمارهٔ ۳۶گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوست←رباعی شمارهٔ ۳۷مسکین دلم از خلق وفائی می‌جست←رباعی شمارهٔ ۳۸از هر نظری بولهبی در پیش است←رباعی شمارهٔ ۳۹مسکین تن شمع از دل ناپاک بسوخت←رباعی شمارهٔ ۴۰خاقانی را دل تف از درد بسوخت←
۱ از ۹صفحهٔ بعد ←