→ دیوان اشعارابن یمین
ابن یمین
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ١ای کرمت نظم داده کار جهانرا←شمارهٔ ٢ - ولهای دل ار خواهی گذر بر گلشن دارالبقا←شمارهٔ ٣ - وله در مدح علاءالدین محمداگر تو جلوه دهی قامت چو طوبی را←شمارهٔ ۴ - وله ایضاً در مدح حضرت مولی علی (ع) والصلوهمقتدای اهل عالم چون گذشت از مصطفا←شمارهٔ ۵ - وله ایضاً در مدح علاءالدین محمدمدتی گردون ز غیرت داشت سرگردان مرا←شمارهٔ ۶ - وله ایضاً در مدح امیر شیخ حسنواجب بود از راه نیاز اهل زمن را←شمارهٔ ٧ - قصیده در مدح طغا تیمور خانای کرده روز را ز شب قیرگون نقاب←شمارهٔ ٨ - ولهای بزیر سایه لطفت مدار آفتاب←شمارهٔ ٩ - وله ایضاًحبذا قصری که دارد پای ثابت اندر آب←شمارهٔ ١٠ - ایضاً قصیده در مدح و تهنیت ورود امیر یحییفرخنده باد مقدم دستور کامیاب←شمارهٔ ١١ - وله ایضاً در مدح امیر ستلمش بیگدوش این سیمرغ زرین بال یعنی آفتاب←شمارهٔ ١٢ - ایضاً قصیده در مدح امیر تاج الدین علی سربداریمنت ایزد را که دیگر باره بی هیچ انقلاب←شمارهٔ ١٣ - وله ایضاً فی التوحیدایدل گرت شناختن راه حق هواست←شمارهٔ ١۴ - وله ایضاًای دیده در شناختن حال کاینات←شمارهٔ ١۵ - ایضاً فی التوحیدایدل غافل بدان کاحوال عالم هیچ نیست←شمارهٔ ١۶ - وله ایضاً در تعریف بنا و مدح حکیم الدین بانی آناینمنزل خجسته که بس روحپرورست←شمارهٔ ١٧ - وله ایضاً در مدح علاءالدین محمد وزیرامروز در زمانه دلم شاد و خرم است←شمارهٔ ١٨ - قصیده ایضاً لهای کاشف اسرار فلک رأی منیرت←شمارهٔ ١٩ - ایضاً له در مدح تاج الدین علیآنکه دست و دل او مظهر جود و کرم است←شمارهٔ ٢٠ - ایضاً لهای سایه خدای توئی همچو آفتاب←شمارهٔ ٢١ - قصیدهجهان پیر را دولت جوانست←شمارهٔ ٢٢ - ایضاً له قصیدهچون فلک از آفتاب مشعله ئی درگرفت←شمارهٔ ٢٣ - قصیده در تعریف بنای مسجد جامع سبزوار و مدح تاج الدین بانی آنحبذّا طاقی که جفت این رواق اخضرست←شمارهٔ ٢۴ - قصیده فی المنقبهخرم دلی که مجمع سودای حیدرست←شمارهٔ ٢۵ - قصیدهدو سه روزی دگرم جان بر تن مهمانست←شمارهٔ ٢۶ - وله ایضاً قصیده در مدح علاءالدین محمدساقی بیا که موسم نوشیدن ملست←شمارهٔ ٢٧ - وله ایضاً ملمع در مدح وجیه الدین مسعود شاهساقی الاصحاب مائا بارقا کالنار هات←شمارهٔ ٢٨ - وله در تهنیت عید روزهشهریارا ماه روزه بر تو میمون باد و هست←شمارهٔ ٢٩ - قصیده در مدح خواجه یحییکار ملک و دین بحمدالله نظام از سرگرفت←شمارهٔ ٣٠ - قصیده در مدح حضرت علی بن موسی الرضا علیه آلاف التحیه و الثناء و تعریف بقعه منوره اوگوهر افشان کن ز جان ایدل که میدانی چه جاست←شمارهٔ ٣١ - قصیده در مدح خاتم الانبیاءعلی مرتضی و بقیه امامان هدیمظهر نور نخستین ذات پاک مصطفاست←شمارهٔ ٣٢ - قصیده در مدح حضرت ولایتنوری که هست مطلع آن هل اتی علیست←شمارهٔ ٣٣ - قصیدههر که را توفیق ایزد یار و دولت یاورست←شمارهٔ ٣۴ - ایضاً قصیده در مدح شاه ابونصریا رب این نکهت جانپرور مشک ختن است←شمارهٔ ٣۵ - در تعریف شادیاخیا رب این باغ ارم یا شادیاخ خرم است←شمارهٔ ٣۶ - قصیدهالوداع ایدل که ما زینجا سفر خواهیم کرد←شمارهٔ ٣٧ - ایضاً قصیده در منقبت حضرت علی مرتضی(ع) والصلوهآنرا که پیشوای دو عالم علی بود←شمارهٔ ٣٨ - قصیده فی النصیحهایها الناس دل از کار جهان برگیرید←شمارهٔ ٣٩ - وله قصیده در مدح امیرمعز الدین حسین کرتاین منم یا رب که بختم پیشوایی می‌کند←شمارهٔ ۴٠ - ایضاً قصیده له در مدح علاءالدین محمداین سعادت بین که باز اهل خراسان یافتند←
۱ از ۵صفحهٔ بعد ←