→ دیوان اشعارجمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق
مقطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - تقاضای کاهکه خواستم از تو زابلهی من←شمارهٔ ۲ - آفتاب راد نیستمن عجب دارم همی از شاعران←شمارهٔ ۳ - لغز شمشیرچیست آن آتش با گونه آب←شمارهٔ ۴ - شکایت از دوریهست سوگندم بنام آنکه هست←شمارهٔ ۵ - کمال الدین محموددوستی دی سخنی خوش میگفت←شمارهٔ ۶ - نکوهش فرستنده شراب بدای کریمی که دام منت را←شمارهٔ ۷ - اشتیاق بلقای دوستبخدای قدیم و قادر و حی←شمارهٔ ۸ - نیز همبخدائی که هر که بنده اوست←شمارهٔ ۹ - مدحت بی‌نعمتاز من اکنون هرکسی را آرزوی مدحتست←شمارهٔ ۱۰ - ذم عجب و کبربا چنین کوتهی و مختصری←شمارهٔ ۱۱ - تواضعبر چو من بنده گر قیامی کرد←شمارهٔ ۱۲ - تکذیب حاسدانبخدائی که رازهای ضمیر←شمارهٔ ۱۳ - شوق حضوربخدائی که علم واسع او←شمارهٔ ۱۴ - شکایت از حرمانایا صدری که خورشید فلک را←شمارهٔ ۱۵ - شکوه از درد چشمای بلبلی که وقت ترنم ز نغمه ات←شمارهٔ ۱۶ - تقاضای رسمای کریمی که در جهان کرم←شمارهٔ ۱۷ - تقاضاخداوندا کمینه چاکر تو←شمارهٔ ۱۸ - تقاضاای کریمی که در جهان کرم←شمارهٔ ۱۹ - هنر و حرمانهر که را از هنر نصیبی هست←شمارهٔ ۲۰ - فرق میان دشمن و دوستای صدر دوست پرور دشمن نواز راد←شمارهٔ ۲۱ - وجود حاضر و غایببدان خدای که ذات مقدس او را←شمارهٔ ۲۲ - پیام بیارسلام من برسان ای نسیم باد صبا←شمارهٔ ۲۳ - خوش بودن با ناخوشیبخدائی که قدرتش بر صنع←شمارهٔ ۲۴ - قناعتتا حصه قناعت گشتست ملک من←شمارهٔ ۲۵ - مرد از عقل محترم استای کریمی که پشت چرخ فلک←شمارهٔ ۲۶ - پیریوقت است دلا اگر بترسی←شمارهٔ ۲۷ - موی سپیدموی سپید چیست ندانی زبان مرگ←شمارهٔ ۲۸اوحدالدین توئی آنکس که ملوک←شمارهٔ ۲۹ - خرابی بن و خلل سقفهر که را شد فراخ سفره زیر←شمارهٔ ۳۰ - پوزش و سپاسدوش عقلم که نیست گفت ای آن←شمارهٔ ۳۱ - شیشه آبقدری می صاف کهنی خواسته بودم←شمارهٔ ۳۲ - قاروره بیمارپاره‌می بخواستم ز نجیب←شمارهٔ ۳۳ - آب بجای میای بزرگی که پایه قدرت←شمارهٔ ۳۴ - اشتیاقبخدائی که چنبر گردون←شمارهٔ ۳۵ - ذم زاد بومچند گوئی مرا که مذمومست←شمارهٔ ۳۶ - طالعنه بکوشش درست روزی خلق←شمارهٔ ۳۷ - تکیه بدنیاکسی کودل درین محنت سرابست←شمارهٔ ۳۸ - آدمی و دنیاآدمی زینجا نخواهد برد هیچ←شمارهٔ ۳۹ - تهنیت عیدای لقای تو عید اهل کرم←شمارهٔ ۴۰ - زاده سپاهانای که همای کرم طبع تو←
۱ از ۴صفحهٔ بعد ←