→ دیوان اشعاربابافغانی
بابافغانی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱تا از صفت وجود فانی نشوی←شمارهٔ ۲تا چند بنفس خویش بیداد کنیم←شمارهٔ ۳تا هستی ما فنای مطلق نشود←شمارهٔ ۴در لوح عدم نهان بود نقش وجود←شمارهٔ ۵من کیستم آتش بدل افروخته یی←شمارهٔ ۶روزیکه فلک بکشت ما داس نهد←شمارهٔ ۷آنم که نه آب در دلم جسته نه تاب←شمارهٔ ۸ای با همه در میان وادی با همه یار←شمارهٔ ۹تا جان ترا فنا میسر نشود←شمارهٔ ۱۰آن قوم که اسرار ازل بنهفتند←شمارهٔ ۱۱وقتست که رنگریزی تاک کنند←شمارهٔ ۱۲منت که رسیدیم بکام دل ازو←شمارهٔ ۱۳ساقی قدحی که از میان خواهم رفت←شمارهٔ ۱۴افسوس که آتشم ببیهوده فسرد←شمارهٔ ۱۵هر دم چو فلک بوضع دیگر گردد←شمارهٔ ۱۶تا از نظرم نهفته یی همچو پری←شمارهٔ ۱۷جام می و بزم عشرت از میخواران←شمارهٔ ۱۸من می نه پی دفع خرد می نوشم←شمارهٔ ۱۹تا خار کند نزاع همسنگی گل←شمارهٔ ۲۰از گلشن جان غرض گل روی تو بود←شمارهٔ ۲۱یا رب سببی که آب حسرت نخورم←شمارهٔ ۲۲یا رب بفقیری و جگر سوزی ما←شمارهٔ ۲۳ای دل بهوس روزی ننهاده مخواه←شمارهٔ ۲۴ایزد همه خلق و لطف بخشید ترا←شمارهٔ ۲۵هر چند که خرقه ام شراب آلودست←شمارهٔ ۲۶در میکده ها حکم جنونم کردند←شمارهٔ ۲۷گاهی ز هوای روز وصلیم نژند←شمارهٔ ۲۸روزی دلم از پی سرانجام نشد←شمارهٔ ۲۹چون مرغ سحر جناح گلفام گشود←شمارهٔ ۳۰ای نظم تو نو گل گلستان خیال←شمارهٔ ۳۱می نوش که شد چمن زر افشان ز خزان←