→ دیوان رباعیاتاوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی
الباب العاشر: البهاریات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱هنگام بهار آمد و من بی رخ یار←شمارهٔ ۲گل آمد و توبهٔ خلایق بشکست←شمارهٔ ۳شد زنده زمین مرده از لطف بهار←شمارهٔ ۴ای دلشدگان رخت به بستان آرید←شمارهٔ ۵گل را چه محل کاو رخ زیبا دارد←شمارهٔ ۶گل گفت که من ظریف و شهر آرایم←شمارهٔ ۷می گرچه به هر جای لطیف است، مخور←شمارهٔ ۸رهوار طرب تاخته گیر، آخر چه←شمارهٔ ۹تا چند زنی تو از خیال مستی←شمارهٔ ۱۰ای خورده شراب از قدح مشتاقی←شمارهٔ ۱۱رو باده و بنگ را بکن در باقی←شمارهٔ ۱۲بی می همه نوبهار عالم دی تست←شمارهٔ ۱۳آبی که خللهای دماغ انگیزد←شمارهٔ ۱۴حالی خواهی چنانک حال مردان←شمارهٔ ۱۵هر کاو زخری سبزک آید خورشش←شمارهٔ ۱۶این خوش پسران خوی پلنگ آوردند←شمارهٔ ۱۷آن را بود از سماع کامی حاصل←شمارهٔ ۱۸تا ظن نبری که راه حق بی ادبی است←شمارهٔ ۱۹خواهی که بری تو گوی میدان سماع←شمارهٔ ۲۰رقص آن نبود که هر زمان برخیزی←شمارهٔ ۲۱در عشق زدیده اشک باید سفتن←شمارهٔ ۲۲در راه طلب دیدهٔ خود را خون کن←شمارهٔ ۲۳هر صاحب دل که او بر آلت باشد←شمارهٔ ۲۴هان تا تو مدام دل به مستی ندهی←شمارهٔ ۲۵جانا چو نئی نیک، بدآموز مباش←شمارهٔ ۲۶این سکّهٔ زر بین که به پول افتاده است←شمارهٔ ۲۷در عالم عشق عقیل کُل مدهوش است←شمارهٔ ۲۸امشب طرب تمام در دلها نیست←شمارهٔ ۲۹امشب زطرب هیچ اثر پیدا نیست←شمارهٔ ۳۰ما را زطرب نصیب از آن امشب نیست←شمارهٔ ۳۱در مذهب ما سماع و مهمانی نیست←شمارهٔ ۳۲درویش به رقص دست از آن افشاند←شمارهٔ ۳۳عشقت به بهانه ای به سر شاید برد←شمارهٔ ۳۴در رقص بتم چو آستین تر می کرد←شمارهٔ ۳۵عقّال به جز پیروی دل نکنند←شمارهٔ ۳۶در راه میان رهروان فرق بود←شمارهٔ ۳۷در راه حقیقتی مجازی شاید←شمارهٔ ۳۸بدبخت کسی بود که خدمت نکند←شمارهٔ ۳۹دل وقت سماع بوی دلدار برد←شمارهٔ ۴۰هرگه که مرا سوی تو آهنگ بود←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←