→ دیوان اشعاراهلی شیرازی
اهلی شیرازی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۴۱ساقی بحیات خضر کس رهبر نیست←شمارهٔ ۴۲ای مه که رخت آینه هر نظریست←شمارهٔ ۴۳تا نرگس مست یار در قهر منست←شمارهٔ ۴۴ما را سوی معشوق اگر میل و هواست←شمارهٔ ۴۵گر در چمن از تو گفتگو خواهد رفت←شمارهٔ ۴۶گر رند خراباتی و گر خلوتی است←شمارهٔ ۴۷هر چند که فتنه در جهان عشق انداخت←شمارهٔ ۴۸با روی تو کآب زندگی از صافیست←شمارهٔ ۴۹شیرین دهنی چون قندو لعلی چو نبات←شمارهٔ ۵۰ای خفته بخواب غفلت اندر ظلمات←شمارهٔ ۵۱اهلی شب عشق آن دل افروز گذشت←شمارهٔ ۵۲این حسرت و غم که با من درویش است←شمارهٔ ۵۳باز آتش من بلند آوازه شدست←شمارهٔ ۵۴مجنون که ز بیم طعنه از خلق جداست←شمارهٔ ۵۵آن بت که ز فرق تا قدم صنع خداست←شمارهٔ ۵۶در مستی اگر کسی نکویا نه نکوست←شمارهٔ ۵۷واقف ز شب سیاه این سوخته کیست←شمارهٔ ۵۸اهلی همه عمر بت پرست ار چه بزیست←شمارهٔ ۵۹گیرم که مرا هر سر مو یک قلم است←شمارهٔ ۶۰یاد تو حریف من دیوانه بس است←شمارهٔ ۶۱من پیرم اگر کشته شوم از ستمت←شمارهٔ ۶۲در ملک جهان حیات جاوید یکیست←شمارهٔ ۶۳عمریست که میرود دل اندر ره دوست←شمارهٔ ۶۴بی بختم و دست و دل ز اندیشه تهیست←شمارهٔ ۶۵ای برهمن آن عارض چون لاله پرست←شمارهٔ ۶۶می نوش که آنکه کعبه کردست و کنشت←شمارهٔ ۶۷سامان دل از بی سر و سامانی ماست←شمارهٔ ۶۸در نزد حکیم مس هم از جنس طلاست←شمارهٔ ۶۹در دیده عقل عاشقی سوختن است←شمارهٔ ۷۰عشق آب حیات و خضر فرح فالست←شمارهٔ ۷۱هر چند که صیت شعرم « ظ » آفاق شنفت←شمارهٔ ۷۲عشق است که آرزوی جان همه اوست←شمارهٔ ۷۳آن شاهد شوخ بین که نغزی عجبست←شمارهٔ ۷۴پروانه صفت سوز دلم پنهان است←شمارهٔ ۷۵سبز شکرین که نیشکر بندهٔ اوست←شمارهٔ ۷۶ای گل که رخ ترا صفایی عجبست←شمارهٔ ۷۷ای غایت هر هنر که در آدم هست←شمارهٔ ۷۸آن غمزده ام که زهر غم نوش منست←شمارهٔ ۷۹ای آنکه در تو قبله اهل وفاست←شمارهٔ ۸۰عمرست شبی که با حریف طربیست←