→ دیوان اشعارسید حسن غزنوی
سید حسن غزنوی
مقطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱حضرت سلطان فلک پندار و رویش آفتاب؟←شمارهٔ ۲هرکه شعر بلند من خواند←شمارهٔ ۳ - در حق آنکه باوی منازعتی داشت گویدداناست روزگار از او نیستم خجل←شمارهٔ ۴ - در مدح خواجه مخلص الدین از سرخس به نشابور فرستاددل من از فراق خواجه مخلص←شمارهٔ ۵شعرم چو گشت معجزه و سحر از او بکاست←شمارهٔ ۶اکفی الکفاة مشرق و مغرب رشید دین←شمارهٔ ۷ - درمدح خواجه مخلص الدین گویدچندان که در دوازده برج است هفت مرغ←شمارهٔ ۸ - این قطعه در مدح امیرسید ذخرالدین بخط خود بسفیده نوشتای ذخر دین و دولت سلطان اهلیت←شمارهٔ ۹ - در شکایت دوستی گفتقبول بین که در این سال سعد دولت و دین←شمارهٔ ۱۰به من سید حسن زین زمانه←شمارهٔ ۱۱ - در جواب خواجه ابوبکر شامی گویدبه من بوبکر حیدر تازه تازه←شمارهٔ ۱۲تو چنانی زی که از شمایل تو←شمارهٔ ۱۳ - درمدح خواجه امام مروانی گویددل و جانم یمین دین دارد←شمارهٔ ۱۴قاضی ز دست خواجه عطا امروز←شمارهٔ ۱۵گشت روشن مرا که ایزد فرد←شمارهٔ ۱۶به لعبتان ضمیر من آن زمان نگری←شمارهٔ ۱۷دور از تو تا که دور شدستم ز تو مرا←شمارهٔ ۱۸کین میکشد زمانه ز من آری از ملوک←شمارهٔ ۱۹گلگون رخ یار من دریغا←شمارهٔ ۲۰گه بنالی که وای نان ناید←شمارهٔ ۲۱در نیک و بد بسان شتر مرغ ناتمام←شمارهٔ ۲۲ - در مدح امام برهان الدین گفته در بغدادامام عالم و برهان دین لسان الحق←شمارهٔ ۲۳همای عافیت آن روز از قفس بپرید←شمارهٔ ۲۴جانم غریق نعمت شمس الملوک شد←شمارهٔ ۲۵ای که بی دُرّ لفظ خامه تو←شمارهٔ ۲۶خه ای جواد کریمی که در همه عالم←شمارهٔ ۲۷فرخنده جمال ملک و دین را←شمارهٔ ۲۸ - در مدح صدرالدین بخواری؟ای که یزدان پادشاهت کرد بر ملک علوم←شمارهٔ ۲۹گرچه گردد برای ما افلاک←شمارهٔ ۳۰اجل تاج دین قطعه و رقعه من←شمارهٔ ۳۱پاسبانان گنج فضل منند←شمارهٔ ۳۲دوستان را بند گردان از وفا←شمارهٔ ۳۳ - این قطعه را از روی بترجمه خواستدوستان را من زره پنداشتم بودند هم←شمارهٔ ۳۴ - درصفت بارگاه گویدمشرق خورشید عدل است این همایون بارگاه←شمارهٔ ۳۵چون مرا نیست از فلک بهره←شمارهٔ ۳۶گفتم که بمیرم و نبینم که بر شود←شمارهٔ ۳۷ - در مدح بهرامشاههمیشه قدر و عمر شاه عالم←شمارهٔ ۳۸ - در جواب تاج الدین محمد سفری گفت بر بدیههایکه از خاک پای همت خویش←شمارهٔ ۳۹ - در صفت خیمه گویدای قبه معلق چرخ دگر شدی←شمارهٔ ۴۰اگر زودم نگارا درنیابی←