→ دیوان اشعار فارسیامیرعلیشیر نوایی
امیرعلیشیر نوایی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ای بیحد و عد هر نفست حمد و ثنا←شمارهٔ ۲از گوشه بام عارضت ماه سما←شمارهٔ ۳ای از می لعلت همه سر مستی ما←شمارهٔ ۴آمد ز نسیم صبح بوی تو مرا←شمارهٔ ۵شب تا به سحر همی‌کنم زاری‌ها←شمارهٔ ۶جانم بدو لعل جانفزای تو فدا←شمارهٔ ۷تا شد به هوای عشق آن ماه لقا←شمارهٔ ۸از هجر تو کارم اضطراب است امشب←شمارهٔ ۹در بحر سرشکم از نجوب است حباب←شمارهٔ ۱۰آئین طلب ز خود پسندان مطلب←شمارهٔ ۱۱در غربتم افتاده ز هجران حبیب←شمارهٔ ۱۲هر لحظه گر از چرخ جفایی رسدت←شمارهٔ ۱۳تا کی ستم و محنت هجران کشمت←شمارهٔ ۱۴دل نیست که در زلف پریشان تو نیست←شمارهٔ ۱۵در جام بلورین می همچون یاقوت←شمارهٔ ۱۶ضعفم را آن میان چون مو باعث←شمارهٔ ۱۷چشمت که طریق سحر ازو یافت رواج←شمارهٔ ۱۸ساقی به من غمزده پیش آر قدح←شمارهٔ ۱۹در عشق مباش پیش رندان گستاخ←شمارهٔ ۲۰در عاشقی آن کس که مجرد باشد←شمارهٔ ۲۱تو نامدی و مهر فلک جلوه نمود←شمارهٔ ۲۲آمد به من خسته ز دلبر کاغذ←شمارهٔ ۲۳آمد به چمن قافله باد بهار←شمارهٔ ۲۴جانا دستت یکدمم از دوش مبر←شمارهٔ ۲۵ساقی نه ز آب تلخ کز آتش تیز←شمارهٔ ۲۶ساقی بقدح می طربناک انداز←شمارهٔ ۲۷رفتی و بچشمم از تو تابست هنوز←شمارهٔ ۲۸رفتی و دل از غمت فگارست هنوز←شمارهٔ ۲۹یارم نشد آن بت پریوش هرگز←شمارهٔ ۳۰دارم ز وجود خود پریشانی و بس←شمارهٔ ۳۱دیدند یکی قلندر فقراندیش←شمارهٔ ۳۲آنروی که اوج حسن شد جلوه گهش←شمارهٔ ۳۳خواهی که بدت رو ندهد خوشخو باش←شمارهٔ ۳۴هر چیز رسد ز اهل دوران مخروش←شمارهٔ ۳۵خواهی که به خاصگان حق گردی خاص←شمارهٔ ۳۶خواهی که ترا رسد ز درویشان فیض←شمارهٔ ۳۷ای دل تو مگر که مشک نابست آن خط←شمارهٔ ۳۸ای از تو درون ناتوانم را حظ←شمارهٔ ۳۹در روز جدایی غم دلسوز وداع←شمارهٔ ۴۰تا شد بدرون آتش هجران واقع←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←