→ دیوان اشعارهاتف اصفهانی
هاتف اصفهانی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۴۱شب و روزی به پایان گر تو را در وصل یار آید←غزل شمارهٔ ۴۲امروز ما را گر کشی بی‌جرم از ما بگذرد←غزل شمارهٔ ۴۳گفتیم درد تو عشق است و دوا نتوان کرد←غزل شمارهٔ ۴۴تا ز جان و دل من نام و نشان خواهد بود←غزل شمارهٔ ۴۵گریه جانسوز مرا ناله ز دنباله نگر←غزل شمارهٔ ۴۶بر دست کس افتد چو تو یاری نه و هرگز←غزل شمارهٔ ۴۷از دل رودم یاد تو بیرون نه و هرگز←غزل شمارهٔ ۴۸با من ار هم آشیان می‌داشت ما را در قفس←غزل شمارهٔ ۴۹رسید یار و ندیدیم روی یار افسوس←غزل شمارهٔ ۵۰شبی فرخنده و روزی همایون روزگاری خوش←غزل شمارهٔ ۵۱دانی که دلبر با دلم چون کرد و من چون کردمش←غزل شمارهٔ ۵۲پس از چندی کند یک لحظه با من یار دورانش←غزل شمارهٔ ۵۳سرو قدی که بود دیدهٔ دلها به رهش←غزل شمارهٔ ۵۴غم عشق نکویان چون کند در سینه‌ای منزل←غزل شمارهٔ ۵۵کرده‌است یا قاصد نهان مکتوب جانان در بغل←غزل شمارهٔ ۵۶به حریم خلوت خود شبی چه شود نهفته بخوانیم←غزل شمارهٔ ۵۷شهر به شهر و کو به کو در طلبت شتافتم←غزل شمارهٔ ۵۸بی‌مهری اگر چه بی‌وفا هم←غزل شمارهٔ ۵۹مپرس ای گل ز من کز گلشن کویت چسان رفتم←غزل شمارهٔ ۶۰ای گمشده‌دل کجات جویم←غزل شمارهٔ ۶۱گوهرفشان کن آن لب کز شوق جان فشانم←غزل شمارهٔ ۶۲جانا ز ناتوانی از خویشتن به جانم←غزل شمارهٔ ۶۳دل من ز بیقراری چو سخن به یار گویم←غزل شمارهٔ ۶۴گه ره دیر و گهی راه حرم می‌پویم←غزل شمارهٔ ۶۵با چشم تو گهی که به رویت نظر کنم←غزل شمارهٔ ۶۶هر شبم نالهٔ زاری است که گفتن نتوان←غزل شمارهٔ ۶۷گواهی دهد چهرهٔ زرد من←غزل شمارهٔ ۶۸بر خاکم اگر پا نهد آن سرو خرامان←غزل شمارهٔ ۶۹به یک نظاره چون داخل شدی در بزم میخواران←غزل شمارهٔ ۷۰آن کمان ابرو کند چون میل تیر انداختن←غزل شمارهٔ ۷۱منم آن رند قدح نوش که از کهنه و نو←غزل شمارهٔ ۷۲گردد کسی کی کامیاب از وصل یاری همچو تو←غزل شمارهٔ ۷۳خوش آنکه نشینیم میان گل و لاله←غزل شمارهٔ ۷۴بود مه روی آن زیبا جوان چارده ساله←غزل شمارهٔ ۷۵مهر رخسار و مه جبین شده‌ای←غزل شمارهٔ ۷۶رفتی و دارم ای پسر بی تو دل شکسته‌ای←غزل شمارهٔ ۷۷چه شود به چهرهٔ زرد من نظری برای خدا کنی←غزل شمارهٔ ۷۸شکست پیر مغان گر سرم به ساغر می←غزل شمارهٔ ۷۹چو نی نالدم استخوان از جدایی←غزل شمارهٔ ۸۰روز و شب خون جگر می‌خورم از درد جدایی←