→ دیوان اشعارصغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۴۲هر قدر برای تو میسر گردد←شمارهٔ ۴۱هر دل که اسیر عشق دلبر گردد←شمارهٔ ۴دانی ز چه عید باستان می‌خندد←شمارهٔ ۲آن استر بارکش که خود باری برد←شمارهٔ ۶خود بد بود آنکس که بدم نام برد←شمارهٔ ۵۰خورشید که عالمی مزین دارد←شمارهٔ ۵امروز که هرکه حال زاری دارد←شمارهٔ ۴۳بالای تو هرگه که ز جا برخیزد←شمارهٔ ۵۱سعیت نه بس اینکه قوت بر حلق رسد←شمارهٔ ۴۴چون بهر وجود موج زن ز اسما شد←شمارهٔ ۴۷اسلام چو از نصب علی کامل شد←شمارهٔ ۱خفت به کسان مده کسان محترمند←شمارهٔ ۴۸شاهی که به اسرار جهان دانا بود←شمارهٔ ۴۶ای داده مرا بقدرت خویش وجود←شمارهٔ ۴۰ای آنکه تو را بر آستان خوانده شود←شمارهٔ ۴۵گوئی که چسان جهان نوردیده شود←شمارهٔ ۴۹حرفی که نه چون مویز هوش افزاید←شمارهٔ ۳صد شکر که از لطف خداوند مجید←شمارهٔ ۱۰زان داده دو شانه‌ات خدای اکبر←شمارهٔ ۸یارب به رسالت رسولان کبار←شمارهٔ ۷از روز ازل هماره تا یوم نشور←شمارهٔ ۹چونراحت خویش خواهی از زحمت غیر←شمارهٔ ۱ - این رباعی اثر طبع رضا صغیر متخلص به سعید میباشدروسوی حقیقت کن و بگذر ز مجاز←شمارهٔ ۱جان عشق و محبت است جانرا بشناس←شمارهٔ ۱۱من دیده به احسان علی دارم و بس←شمارهٔ ۱ - در مسافرت بمشهد گفته شداز دیدن آفتاب در خطهٔ طوس←شمارهٔ ۱۲ای میر حجازی ای شه خطهٔ طوس←شمارهٔ ۲گر مهر علی بسینه داری خوشباش←شمارهٔ ۳چون گنج نهان کن غم پنهانی خویش←شمارهٔ ۴ای سر و قدت بدلربائی مخصوص←شمارهٔ ۵قومی به جهان ز حب دینی محظوظ←شمارهٔ ۶کردیم اگرچه عمر بیهوده تلف←شمارهٔ ۸اسلام که شد بر همه عالم شامل←شمارهٔ ۷ای کرده به درگه تو جبریل نزول←شمارهٔ ۲۳ای داده مرا وجود از کتم عدم←شمارهٔ ۱۷فخر عجم این بس که به نوروز عجم←شمارهٔ ۲۴امروز به فرمان خدای علام←شمارهٔ ۹ای ساقی ماه وش در این ماه صیام←شمارهٔ ۲۲نی‌نیک و نه بد نه عالی و نی پستم←شمارهٔ ۱۴ای وای بمن که هرچه عصیان کردم←