→ دیوان اشعارفصیحی هروی
فصیحی هروی
ابیات پراکنده
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۴۱تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود←شمارهٔ ۴۲هزار بار قسم خورده‌ام که نام تو را←شمارهٔ ۴۳مسکین فصیحی دوش جان می‌داد و می‌نالید غم←شمارهٔ ۴۴کو جنون تا هر نفس در دل سراغی گم شود←شمارهٔ ۴۵رمزی است خط دوست که چون بخت سرآید←شمارهٔ ۴۶چون ماهی ساحل طپد از آرزوی دل←شمارهٔ ۴۷جذبه عشق بحدی‌ست میان من و یار←شمارهٔ ۴۸نقش پایی به سر کوی تو دیدم مردم←شمارهٔ ۴۹هرگز مباش آتش سوزان سپند باش←شمارهٔ ۵۰این پرده‌های حسن نظر تیره می‌کند←شمارهٔ ۵۱گر شوی نکهت‌شناس نکهت گیسوی خویش←شمارهٔ ۵۲ای روی تو را ترجمه دین مصحف←شمارهٔ ۵۳نخستم بند بردارید از پا چون بسوزیدم←شمارهٔ ۵۴لبی کز نازکی بار تبسم بر نمی‌تابد←شمارهٔ ۵۵شب که غمهای تو را پرده‌نشین می‌کردم←شمارهٔ ۵۶دوش تقلید جرس کردم و صد قافله سوخت←شمارهٔ ۵۷زبون دردپرستان زلف یار شدم←شمارهٔ ۵۸من نه شایسته بسمل نه سزاوار قفس←شمارهٔ ۵۹با یار به سیر هند آماده شدم←شمارهٔ ۶۰چمن پیرای صبحم کیمیای خار و خس دارم←شمارهٔ ۶۱نوبهارا به شمیم گل عیشم مفریب←شمارهٔ ۶۲خار ترم که تازه ز باغم دروده‌اند←شمارهٔ ۶۳مختصر دستی که ما را بود صرف باده شد←شمارهٔ ۶۴کشته بگذارید امشب اندر این میدان مرا←شمارهٔ ۶۵تازه سازم روشن نامه طرازی پس از این←شمارهٔ ۶۶جان اگر از ناتوانی بر لب آید باک نیست←شمارهٔ ۶۷جرم ما گر باده‌آشامی‌ست مستی جرم کیست←شمارهٔ ۶۸ما زهر قاتلیم فصیحی نه شهد ناب←شمارهٔ ۶۹ز ما یوسف پرستیدن ادب نیست←شمارهٔ ۷۰ما بت نه ز اندیشه معبود شکستیم←شمارهٔ ۷۱روشنگری آینه دل کردیم←شمارهٔ ۷۲ما توأمیم با گل رعنا در این چمن←شمارهٔ ۷۳گر گل نصیحتت نپذیرد در این چمن←شمارهٔ ۷۴رنگ جسمانی‌ست بر سیمای ابر نوبهار←شمارهٔ ۷۵بر دو عالم دامن همت توان افشاند لیک←شمارهٔ ۷۶چون نعش من برند برون از سرای من←شمارهٔ ۷۷شهید عشق تو را راه کعبه مقصود←شمارهٔ ۷۸ای دل از آن دهن طمع خام می‌کنی←شمارهٔ ۷۹ای که درد دل خونین‌کفنی می‌شنوی←شمارهٔ ۸۰حدیث شوخ لعلت نازک افگارش کنم ترسم←