→ صفی علیشاهصفی علیشاه
صفی علیشاه
بحرالحقایق
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
بخش ۸۱ - حقیقه‌المحدیهمحمد را حقیقت گفت کامل←بخش ۸۲ - حقایق‌الاسماءخود اسماء را حقایق آن صفاتست←بخش ۸۳ - حق‌الیقینتو را حق الیقین گر سمع باشد←بخش ۸۴ - الحکمهبود خود حکمت معلوم لایق←بخش ۸۵ - باب‌الخاء‌الخاطرنگردد خاطرت هرگز مکدر←بخش ۸۶ - الخاتمبود گر بر ولایت محرمیت←بخش ۸۷ - الخرقهتو را گر هست ذوقی از تصوف←بخش ۸۸ - الخضرمراد از خضر بسط رهروانست←بخش ۸۹ - الخطرهبود آن خطره کایدپیش سالک←بخش ۹۰ - الخلهبود خلت بتحقیق موحد←بخش ۹۱ - الخلوهبود خلوت ترا با حق تکلم←بخش ۹۲ - خلع‌العادتبود آن نزد عارف خلع عادات←بخش ۹۳ - خلق جدیدتو از خلق جدید این را سنددان←بخش ۹۴ - باب الدال الدبوربود آن صولت نفس عقورت←بخش ۹۵ - دره‌البیضاءمرا شد رده‌البیضا مسجل←بخش ۹۶ - باب‌الذال الذخایرهر آن کز غیب بازستش مشاعر←بخش ۹۷ - الذوقشنو از ذوق کان اصل شهود است←بخش ۹۸ - ذوالعقلبظاهر خلق و باطن هر که حق دید←بخش ۹۹ - ذوالعینذوی‌العین آنکه حق بیند بظاهر←بخش ۱۰۰ - ذوالعقل و العیندگر صولی که داند سر کونین←بخش ۱۰۱ - باب‌الراءشنو از راعی ار داری کیاست←بخش ۱۰۲ - الرانچه باشد ران، حجابی کوست حایل←بخش ۱۰۳ - الرببود رب اسمی از اسماء حضرت←بخش ۱۰۴ - رب‌الارباببود حق رب‌الارباب مکرم←بخش ۱۰۵ - الرتقز رتق آرم تو را شرحی بتمثال←بخش ۱۰۶ - الرحمنبود رحمن ز اسماء الهی←بخش ۱۰۷ - الرحیمرحیم اسمیست کز وی می‌شود خاص←بخش ۱۰۸ - الرحمه و هو الامتنانیه و الوجودیهز رحمت بشنو ار دانی معانی←بخش ۱۰۹ - الرداء والردیردا بر عبد خوش زیبنده باشد←بخش ۱۱۰ - الرسماشارت رسم بر خلق و صفاتست←بخش ۱۱۱ - رسوم العلوم و رقوم العلومرسومات علوم آمد مشاعر←بخش ۱۱۲ - الرعونهرعونت چیست حظ از خویش بردن←بخش ۱۱۳ - الرقیقهرقیقه چیست نیکودان لطیفه←بخش ۱۱۴ - الروحشنو از روح کآن ربانی آمد←بخش ۱۱۵ - باب الزاءالزاجربود زاجر همانا نور مقذوف←بخش ۱۱۶ - الزجاجهزجاجه قلب صاحب سینه باشد←بخش ۱۱۷ - تحقیق آیه النورمراد از نور اینجا صرف ذاتست←بخش ۱۱۸ - تطبیقبد این از عالم اصغر علامت←بخش ۱۱۹ - الزمردهز مرد داری از نور هدایت←بخش ۱۲۰ - الزمانزمان مذکور شد در آن دایم←