→ دیوان اشعارصوفی محمد هروی
صوفی محمد هروی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۴۱چشمه آب حیات است دهان یارم←شمارهٔ ۴۲وقت آن شد که اقامت به خرابات برم←شمارهٔ ۴۳گل جمال تو خواهم بهار را چه کنم←شمارهٔ ۴۴عید صیام آمد، موسم نوبهار هم←شمارهٔ ۴۵دارم دلی شکسته و جان فگار هم←شمارهٔ ۴۶دارم دلی شکسته و جان فگار هم←شمارهٔ ۴۷چون در آید ماه من جولان کنان اندر چمن←شمارهٔ ۴۸خطی که گشته به گرد جمال یار عیان←شمارهٔ ۴۹خاک...←شمارهٔ ۵۰پرده بردار ز رخ ای بت خورشید جبین←شمارهٔ ۵۱مرا آن روز عیدست اندرین راه←شمارهٔ ۵۲ای خجل پیش دو رخسار چو خورشید تو ماه←شمارهٔ ۵۳ای مرا سوخته سودای بتان ته بر ته←شمارهٔ ۵۴ای شاه حسن بر من مسکین زکوه ده←شمارهٔ ۵۵هر کس به خواب روزی، لعل لبش مکیده←شمارهٔ ۵۶دل که در دست فراق صنمی پاماله←شمارهٔ ۵۷دل چو دید آن شکرین‌لب‌ها و مشکین‌خال او←شمارهٔ ۵۸هر که آن چشم سیه دید، آن لبان آل او←شمارهٔ ۵۹ای توتیای دیده من خاک راه تو←شمارهٔ ۶۰ای حرم کعبه دل کوی تو←شمارهٔ ۶۱دل از ما برد آن شوخ و روان کرد این زمان پهلو←شمارهٔ ۶۲گر کاتب قدرت به سر من ننوشتی←
→ صفحهٔ قبل۲ از ۲