شعر را زندگی کن
→ شهریارشهریار
شهریار

گزیدهٔ غزلیات

از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.

غزل شمارهٔ ۸۱ - خمار انتظارشب گذشته شتابان به رهگذار تو بودم←غزل شمارهٔ ۸۲ - دوست ندیدمبه تیره‌بختی خود کس نه دیدم و نه شنیدم←غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروشیار و همسر نگرفتم که گرو بود سرم←غزل شمارهٔ ۸۴ - در کوچه باغات شمراندل شبست و به شمران سراغ باغ تو گیرم←غزل شمارهٔ ۸۵ - چه میکشمدر وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشم←غزل شمارهٔ ۸۶ - نگین گم شدهگلچین که آمد ای گل من در چمن نباشم←غزل شمارهٔ ۸۷ - دیگجوشاگرچه رند و خراب و گدای خانه به دوشم←غزل شمارهٔ ۸۸ - به مرغان چمنخراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانم←غزل شمارهٔ ۸۹ - زیان شهرتبه مرگ چاره نجستم که در جهان مانم←غزل شمارهٔ ۹۰ - چشمه قافاز همه سوی جهان جلوه او می‌بینم←غزل شمارهٔ ۹۱ - عهد قدیمچه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیم←غزل شمارهٔ ۹۲ - حرم قدسروی در کعبه این کاخ کبود آمده‌ایم←غزل شمارهٔ ۹۳ - ساز عبادیتا کی چو باد سر بدوانی به وادی‌ام←غزل شمارهٔ ۹۴ - غزال و غزلامشب از دولت می دفع ملالی کردیم←غزل شمارهٔ ۹۵ - من و مامهتاب و سرشکی به هم آمیخته بودیم←غزل شمارهٔ ۹۶ - وحشی شکارتا کی در انتظار گذاری به زاری‌ام←غزل شمارهٔ ۹۷ - ترانه جاودانای شاخ گل که در پی گلچین دوانی‌ام←غزل شمارهٔ ۹۸ - جرس کارواناز زندگانی‌ام گله دارد جوانی‌ام←غزل شمارهٔ ۹۹ - باده وحدتسر برآرید حریفان که سبویی بزنیم←غزل شمارهٔ ۱۰۰ - خون سیاووشهر سحر یاد کز آن زلف و بناگوش کنیم←غزل شمارهٔ ۱۰۱ - غزل یا لغزبلبل عشقم و از آن گل خندان گویم←غزل شمارهٔ ۱۰۲ - شاعر افسانهنیما غم دل گو که غریبانه بگرییم←غزل شمارهٔ ۱۰۳ - تو بمان و دگراناز تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران←غزل شمارهٔ ۱۰۴ - یوسف گم گشتهیا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسان←غزل شمارهٔ ۱۰۵ - کنج ملالخلوتی داریم و حالی با خیال خویشتن←غزل شمارهٔ ۱۰۶ - درس محبتدر بهاران سری از خاک برون آوردن←غزل شمارهٔ ۱۰۷ - چه خواهد بودنآسمان گو ندهد کام چه خواهد بودن←غزل شمارهٔ ۱۰۸ - آیینهٔ شاهیای کعبه دری باز به روی دل ما کن←غزل شمارهٔ ۱۰۹ - گدا پادشاه کنای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کن←غزل شمارهٔ ۱۱۰ - سه تار مننالد به حال زار من امشب سه تار من←غزل شمارهٔ ۱۱۱ - ناله های زاربه اختیار دلی برد چشم یار از من←غزل شمارهٔ ۱۱۲ - گلهٔ خاموشکس نیست در این گوشه فراموش‌تر از من←غزل شمارهٔ ۱۱۳ - اقبال منتیره‌گون شد کوکبِ بختِ همایون‌فالِ من←غزل شمارهٔ ۱۱۴ - جلوه جوالهاین همه جلوه و در پرده نهانی گل من←غزل شمارهٔ ۱۱۵ - به سروناز شیرازباز شد روزنی از گلشن شیراز به من←غزل شمارهٔ ۱۱۶ - به یاد مرحوم میرزاده عشقیعشقی که درد عشق وطن بود درد او←غزل شمارهٔ ۱۱۷ - یاد قدیمیادم نکرد و شاد حریفی که یاد از او←غزل شمارهٔ ۱۱۸ - انتظار فرجای آفتاب هاله‌ای از روی ماه تو←غزل شمارهٔ ۱۱۹ - بمانیم که چهسایه جان رفتنی استیم بمانیم که چه؟←غزل شمارهٔ ۱۲۰ - غزال رمیدهنوشتم این غزل نغز با سواد دو دیده←
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth