ناصرخسرو قبادیانی

حکیم ابومعین ناصر بن خسرو قبادیانی بلخی در سال ۳۹۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. از آغاز جوانی به فراگیری علوم و پژوهش در دین‌ها و مطالعه اشعار سرایندگان ایرانی و عرب پرداخت. در روزگار جوانی به دربار غزنویان و سپس به دربار سلجوقیان راه یافت. در سال ۴۳۷ هجری قمری خوابی دید و به گفته خود از خواب چهل ساله بیدار شد، کارهای دیوانی را رها کرد و به سیر آفاق و انفس پرداخت. پس از پیوستن به فرقهٔ اسماعیلیه و تبلیغ باورهای آنان، امیران سلجوقی در صدد کشتن وی برآمدند، سپس به ناچار به بدخشان گریخت و سرانجام در سال ۴۸۱ هجری قمری در یمگان درگذشت. از آثار او می توان  سفرنامه، زادالمسافرین، وجه دین، خوان الاخوان، جامع‌الحکمتین، روشنایی‌نامه، سعادت‌نامه و دیوان اشعار را نام برد.