خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان کهنه چو نو کرد عادت و خو رابه قبله ی عربی آورد عجم رو را
۲
شفیع روز قیامت، محمد مرسلکه قبله گاه جهان کرده طاق ابرو را
۳
شهی که کرده ز درویشی و تهیدستیکمند وحدت خود همچو موج، بازو را
۴
چنان ز مقدم او گشت مضطرب کسریکه بوی شیر رسد بر مشام آهو را
صفحهٔ ۱ از ۴