خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی بود ز راه خطا، پیچ و تاب مایارب کجاست هادی راه صواب ما
۲
آتش زدیم و چون پر پروانه سوختیمحرف خطا، به آب نرفت از کتاب ما
۳
عالم ز کفر همچو دل شب سیاه شدکی باشد آنکه تیغ کشد آفتاب ما
۴
جان انتظار مقدم خورشید می کشدچون شمع صبح نیست عبث اضطراب ما
صفحهٔ ۱ از ۲