خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز حریم کعبه کمتر نبود کنشت ما راکه ز شوق او نمانده، سر خوب و زشت ما را
۲
ز کجا شنیده یارب که غبار کوی یاریمکند آن کسی که نسبت به گل بهشت ما را
۳
به اسیری ام برد خط چو شوم ز زلف آزادخط بندگی برآمد، خط سرنوشت ما را
۴
به بهار باغبانم مسپار گو به دهقاننتوان چو مرغ راندن ز چمن به کشت ما را
صفحهٔ ۱ از ۲