خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنام فروزندهٔ ماه و مهرفرازندهٔ بارگاه سپهر
۲
ازو گشته در کار خود اوستاداگر آب و آتش اگر خاک و باد
۳
به لطفش همه راست چشم امیداگر سرخ و زرد ار سیاه و سفید
۴
همه راست بر فیض عامش نظراگر کوه و دشت است اگر بحر و بر
صفحهٔ ۱ از ۴