خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۴ - ترجمهٔ حدیثی که فاضل مناقب السادات از تفسیر هندی در کتاب آیة السعداء بخاری نقل کرده است:
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بحمدالله پس از تحمید آمدزبانم نعت پیرای محمد
۲
چو گشتم از ظهور نعت سرمستزدم بر دامن آل عبا دست
۳
ز فضل شان چو کردم نکته رانیزبان شد برگ عیش زندگانی
۴
مرا چون کردم آهنگ ستودنچو غنچه دل شکفت از لب گشودن
صفحهٔ ۱ از ۱۲