خلوتی با سعدی
بخش ۱۱ - حکایت
باب پنجم در رضا
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه خوش گفت شاگرد منسوج بافچو عنقا بر آورد و پیل و زراف
۲
مرا صورتی بر نیاید ز دستکه نقشش معلم ز بالا نبست
۳
گرت صورت حال بد یا نکوستنگارندهٔ دست تقدیر، اوست
۴
در این، نوعی از شرک پوشیده هستکه زیدم بیازرد و عمروم بخست
صفحهٔ ۱ از ۲