خلوتی با سعدی
بخش ۴ - حکایت
باب دهم در مناجات و ختم کتاب
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شنیدم که مستی ز تاب نبیدبه مقصورهٔ مسجدی در دوید
۲
بنالید بر آستان کرمکه یارب به فردوس اعلی برم
۳
مؤذن گریبان گرفتش که هینسگ و مسجد! ای فارغ از عقل و دین
۴
چه شایسته کردی که خواهی بهشت؟نمیزیبدت ناز با روی زشت
صفحهٔ ۱ از ۸