خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۹ - در مدح شاه نجف علی مرتضی (ع) گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاه نجف که گوهر بحر عنایتستچون بحر بیکران کرمش بی نهایتست
۲
با هر نبی که بود بمعنی رفیق بودسر نهان که میشنوی این حکایتست
۳
بر دوش آفتاب رسالت نهاده پایبنگر که پایه شرفش تا چه غایتست
۴
او را رسد که پایه قدرش کند بلندکش آفتاب سایه نشین زیر رایتست
صفحهٔ ۱ از ۶