خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن به که چون منی نرسد در وصال دوستتا ضعف خویش حمل کند بر کمال دوست
۲
رشک آیدم ز مردمک دیده بارهاکاین شوخ دیده چند ببیند جمال دوست
۳
پروانه کیست تا متعلق شود به شمعباری بسوزدش سبحات جلال دوست
۴
ای دوست روزهای تنعم به روزه باشباشد که در فتد شب قدر وصال دوست
صفحهٔ ۱ از ۳