خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی در مسجد و دل ساکن خمار چه سود؟خرقه بر دوش و میان بسته به زنار چه سود؟
۲
هر که او سجده کند پیش بتان در خلوتلاف ایمان زدنش بر سر بازار چه سود؟
۳
دل اگر پاک بود خانهٔ ناپاک چه باکسر چو بی‌مغز بود نغزی دستار چه سود؟
۴
چون طبیعت نبود قابل تدبیر حکیمقوت ادویه و ناله بیمار چه سود؟
صفحهٔ ۱ از ۲