خلوتی با سهراب سپهری
آوای گیاه
آوار آفتاب
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از شب ریشه سر چشمه گرفتم ، و به گرداب آفتاب ریختم.
۲
بی پروا بودم : دریچه ام را به سنگ گشودم.
۳
مغاک جنبش را زیستم.
۴
هشیاری ام شب را نشکافت، روشنی ام روشن نکرد:
صفحهٔ ۱ از ۴