خلوتی با سعدی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که او نظر مهر در زمانه کندچنان سزد که همه کار عاقلانه کند
۲
هر آنچه خاطر موری ازو بیازارداگرچه آب حیاتست از آن کرانه کند
۳
قناعتست و مروت نشان آزادینخست خانهٔ دل وقف این دوگانه کند
۴
چو نیک و بد به سر آید جهان همان بهترکه زندگی همه بر طبع شادمانه کند
صفحهٔ ۱ از ۴