خلوتی با سعدی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - تنبیه و موعظت
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی که زیر خاک تن ما نهان شودوانها که کرده‌ایم یکایک عیان شود
۲
یارب به فضل خویش ببخشای بنده راآن دم که عازم سفر آن جهان شود
۳
بیچاره آدمی که اگر خود هزار سالمهلت بیابد از اجل و کامران شود
۴
هم عاقبت چو نوبت رفتن بدو رسدبا صدهزار حسرت از اینجا روان شود
صفحهٔ ۱ از ۱۴