شعر را زندگی کن
خلوتی با اهلی شیرازی

بخش ۲۴ - دیوانه شدن پروانه و صحرا گرفتن او

شمع و پروانه

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
نه خود میرفت از آن منزل به شبگیرکشان می بردیش زنجیر تقدیر
۲
چو دل، شاد از پری رخساره یی نیستبجز دیوانه گشتن چاره یی نیست
۳
دل مسکین که او یک قطره خونستدرو هم قطره یی خون جنون است
۴
عجب نبود چو درد درد نوشدگر از دیوانگی خونش بجوشد
صفحهٔ ۱ از ۱۰
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth