خلوتی با اهلی شیرازی
بخش ۳۶ - بونهادن عنبر بر آتش و خبر یافتن از پروانه
شمع و پروانه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا دلخسته یی کور است یاریخوشا یاری که دارد غمگساری
۲
گر این را آتشی در دل فروزددل او هم ز بهر این بسوزد
۳
اسیر آنکس که او یاری نداردحزین آن دل که غمخواری ندارد
۴
چو عنبر دید حال او مشوشنهاد از بهر او بویی بر آتش
صفحهٔ ۱ از ۷