خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من آن نیم که دگر می توان فریفت مرافریبمش که مگر می توان فریفت مرا
۲
به حرف ذوق نگه می توان ربود مرابه وهم تاب کمر می توان فریفت مرا
۳
ز ذکر مل به گمان می توان فگند مراز شاخ گل به ثمر می توان فریفت مرا
۴
ز درددل که به افسانه در میان آیدبه نیم جنبش سر می توان فریفت مرا
صفحهٔ ۱ از ۳