خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاموشی ما گشت بدآموز، بتان رازین پیش وگر نه اثری بود، فغان را
۲
منت کش تأثیر وفاییم، که آخراین شیوه عیان ساخت، عیار دگران را
۳
در طبع بهار این همه آشفتگی از چیست؟گویی که دل از بیم تو خون گشته خزان را
۴
مویی که برون نامده باشد چه نماید؟بیهوده در اندام تو جستیم، میان را
صفحهٔ ۱ از ۴