خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدام محرم صهبا بود پیاله مابه گرد مهر تنیده ست خط هاله ما
۲
زهی ز گرمی خویت نفس گرانمایهگداز ناله ما آبیار ناله ما
۳
چمن طراز جنونیم و دشت و کوه از ماستبه مهر داغ شقایق بود قباله ما
۴
به دل ز جور تو دندان فشرده ایم و خوشیمز استخوان اثری نیست در نواله ما
صفحهٔ ۱ از ۳