خلوتی با سرایندهٔ فرامرزنامه
بخش ۴ - در آفرینش ماه
فرامرزنامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چراغیست مر تیره شب را بسیجبه بد تاتوانی تو هرگز مپیچ
۲
چو سی روز گردش بپیمایدادو روز و دو شب روی ننمایدا
۳
پدید آید آنگاه باریک و زردچو پشت کسی کو بود سال خورد
۴
چو بیننده دیدارش از دور دیدهم اندر زمان زو شود ناپدید
صفحهٔ ۱ از ۲