خلوتی با نجم‌الدین رازی
شمارهٔ ۱۲
سایر اشعار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را این عشقبازی در ازل آموختندتا ابد در جان او شمعی ز عشق افروختند
۲
و آن دلی را کز برای وصل او پرداختندهمچو بازش از دو عالم دیده ها بردوختند
۳
پس درین منزل چگونه تاب هجر آرند بازبیدلانی کاندر آن منزل به وصل آموختند
۴
لاجرم چون شمع گاه از هجر او بگداختندگاه چون پروانه بر شمع وصالش سوختند
صفحهٔ ۱ از ۲