خلوتی با نجم‌الدین رازی
شمارهٔ ۳۲
سایر اشعار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل مگر تو از درافتادگی درآییورنه به شوخ چشمی با عشق کی بر آیی
۲
عمری است تا به عالم سر گشته گشتم از توجویا ترا ز هر در آخر تو خود کجایی
۳
عز جلال وصلت با بنده گفت «نجما»من در درون نیایم تا تو برون نیایی
صفحهٔ ۱ از ۱