خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیجا نمی خلد به دلی تیر آه مامژگان چشم آبله شد خار راه ما
۲
از عجز ما همیشه قوی رشک می بردبا برق می زند دو برابر گیاه ما
۳
یک نکته ای است در نظر اهل معرفتاز خط سرنوشت شکست کلاه ما
۴
از خشم چرخ و کشمکش دست روزگارشد چون کمان شکستگی ما پناه ما
صفحهٔ ۱ از ۲