خلوتی با پروین اعتصامی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل عبث مخور غم دنیا رافکرت مکن نیامده فردا را
۲
کنج قفس چو نیک بیندیشیچون گلشن است مرغ شکیبا را
۳
بشکاف خاک را و ببین آنگهبی مهری زمانهٔ رسوا را
۴
این دشت، خوابگاه شهیدانستفرصت شمار وقت تماشا را
صفحهٔ ۱ از ۱۳