خلوتی با پروین اعتصامی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رهاییت باید، رها کن جهان رانگه دار ز آلودگی پاک‌جان را
۲
به سر برشو این گنبد آبگون رابه هم بشکن این طبل خالی‌میان را
۳
گذشتنگه است این سرای سپنجیبرو بازجو دولت جاودان را
۴
ز هر باد، چون گرد منما بلندیکه پست است همت، بلند آسمان را
صفحهٔ ۱ از ۴