خلوتی با پروین اعتصامی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکس که چو سیمرغ بی نشان استاز رهزن ایام در امان است
۲
ایمن نشد از دزد جز سبکباربر دوش تو این بار بس گران است
۳
اسبی که تو را می برد به یک عمربنگر که به دست که‌اش عنان است
۴
مردم‌کشی دهر، بی سلاح استغارتگری چرخ، ناگهان است
صفحهٔ ۱ از ۱۶