خلوتی با پروین اعتصامی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل، بقا دوام و بقائی چنان نداشتایام عمر، فرصت برق جهان نداشت
۲
روشن ضمیر آنکه ازین خوان گونه گونقسمت همای وار به جز استخوان نداشت
۳
سرمست پر گشود و سبکسار برپریدمرغی که آشیانه درین خاکدان نداشت
۴
هشیار آنکه انده نیک و بدش نبودبیدار آنکه دیده بملک جهان نداشت
صفحهٔ ۱ از ۸