خلوتی با پروین اعتصامی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چندماند خاکستری از دفتر و طوماری چند
۲
روح زان کاسته گردید و تن افزونی خواستکه نکردیم حساب کم و بسیاری چند
۳
زاغکی شامگهی دعوی طاوسی کردصبحدم فاش شد این راز ز رفتاری چند
۴
خفتگان با تو نگویند که دزد تو که بودباید این مسئله پرسید ز بیداری چند
صفحهٔ ۱ از ۹