خلوتی با پروین اعتصامی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کارها بود در این کارگه اخضرلیک دوک تو نگردید ازین بهتر
۲
سر این رشته گرفتی و ندانستیکه هریمنش گرفتست سر دیگر
۳
موجها کرده مکان در لب این دریاشعله‌ها گشته نهان در دل این مجمر
۴
تو ندانم به چه امید نهادستیکالهٔ خویش در این کشتی بی لنگر
صفحهٔ ۱ از ۱۰