خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قرآن چو به حرف آمد و مخلوق شد انسانآن سورهٔ رحمن شد و این صورت رحمان
۲
در عالم ایجاد به اوصاف حقیقتموصوف نگردید بجز حضرت انسان
۳
چشمم به رخش شیفته و دل به خم زلفبیدار پری بینم و در خواب پریشان
۴
زلف تو و رخسار تو معدوم شمارندغیر از دل آشفته و جز دیدهٔ حیران
صفحهٔ ۱ از ۶