خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۱۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چشم خلق شود تا عزیز گرد رهشکشد به دیدهٔ خود سرمهٔ سلیمانی
۲
چها گذشته به دور خطش ز دل ها زلفمگر کند به صبا شرح این پریشانی
۳
وگرنه کیست که با صد زبان ادا سازدبیان به غیر سخن رمزهای پنهانی
۴
زمین فلک شد و گردون گشود دامن خویشچو کرد کوکب بختش ستاره افشانی
صفحهٔ ۱ از ۹